2 Yaş Sendromu Kabusunuz Olmasın!

Dünyalar tatlısı çocuğunuz 2 yaşına basmaya ramak kala bir anda somurtkan şirine dönüştüyse eğer geçmiş olsun; nur topu gibi bir 2 yaş sendromunuz oldu! Endişelenmeyin ve sakin olun. Çünkü bu, ergenlik dönemi kadar doğal bir durum. Peki uysal çocuklarımıza ne oluyor da bir anda huysuz ve aksi bir karaktere bürünüyorlar? Hepsini sizler için açıklamaya çalıştık.

2 Yaş Sendromu Nedir?

2 yaş sendromu, çocuğunuzun doğumundan itibaren ilk 12. ve 36. aylar arasında kendini gösteren doğal bir süreç. Doğumundan itibaren ebeveynlerine muhtaç olan bebekler artık yavaş yavaş bir birey olduğunun farkına varırlar ve kendi isteklerini kabul ettirmeye çalışırlar. Kelime dağarcıkları henüz çok dar olan çocuklar kendilerini ifade edemedikleri için sıklıkla ağlama krizleri geçirir ve ebeveynlerinin isteklerini ısrarla reddetmeye meyillidir.

2 Yaş Sendromu Belirtileri

2 yaş sendromu her ne kadar olağan bir süreç olsa da atılacak yanlış adımlar işleri iyice çığırından çıkarabilir. Daha da önemlisi; çocuğunuzun karakteristik gelişimi bundan olumsuz etkilenebilir. Bu yüzden olası belirtiler konusunda fikir sahibi olmanız atılacak adımlar konusunda size yardımcı olacaktır. 2 yaş sendromundaki belirtileri sıralamak gerekirse;

  • Sık sık ağlama krizine girebilir, istediğini elde edebilmek için kendince sertlik gösterilerinde bulunabilir.
  • İsteklerinize karşı çıkabilir ve sıkça “istemem”, “hayır”, “gelmem”, “yapmam” gibi olumsuz dönüşlerde bulunabilir.
  • Uyumak istememek, geç yatmak, zamansız uyanmak gibi eğilimlerde bulunabilir.
  • İnat edercesine mantıksız isteklerde bulunabilir ve sonucunda ağlama krizlerine girebilir.
  • İçe kapanma, küsme, yemek yememe gibi davranışlarla sıkça karşılaşabilirsiniz.
  • Başaramayacak olsa bile bazı ihtiyaçlarını kendi başına karşılama konusunda inat edebilir. İzin verilmemesi durumunda yine ağlama krizleri kendini gösterecektir.
  • Ebeveynlerine karşı vurmaya çalışmak, eşyaları fırlatmak, kendini yerden yere atmak gibi agresif tutumlar sergileyebilir.
  • Kendi başına dışarı çıkmaya çalışabilir.

Ebeveynler Neler Yapmalı?

Öncelikle bu sürecin zorlu geçmesinin en büyük sebeplerinden birinin de bizler olduğunu unutmamakta fayda var. Çünkü süreci içinden çıkılmaz hale gelmesindeki sebeplerden biri de bizim yaklaşımımız. Süreci başarıyla yönetmek için şu adımları atmanızda fayda var;

  • Her şeyden önce bunu bir sorun olarak görmeyin ve olağan bir durum olduğunun farkında olun.
  • “Yapma”, “ağlama”, “bağırma” gibi olumsuz ifadeleri mümkün olduğunca bir kenara bırakın. Çocuklar bu dönemde inatlaşma eğilimindedir.
  • Çocuğunuzun makul olmayan istekleri varsa dikkatini farklı bir yere çekin. Ona makul olan ve ilgisini çekecek ve eğlendirecek bambaşka bir seçenek sunun. Asla tatmin olmuyorsa son çare olarak susmasını bekleyin, ancak sakın kızmayın.
  • Onunla daha sık ilgilenin ve gerçek bir birey gibi davranın. Onunla farklı oyunlar oynayın ve küçük sorumluluklar vererek size yardım ettiğini düşünmesini sağlayın.
  • İsteklerinizi dayatmayın ve ona seçenekler sunarak seçme şansı tanıyın.
  • Makul şeyleri kendi kendine başarmasına izin verin. Örneğin; kendi başına su içmek istiyorsa izin verin kendisi denesin.
  • Fazla enerjisini atması için ona yardımcı olun. Birlikte bol bol sosyal aktivitelerde bulunmaya özen gösterin. Bu onun evin içinde daha sakin olmasını sağlayacaktır.
Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Bunlar da İlginizi Çekebilir